How Teams Comes Together.

Lieve Volgers,

Na maanden voorbereiden is het vertrek aanstaande, op Maandag 3 Maart vloog ik met Hermien naar Kenia, Albinisme zorg in de ruimste zin van het woord is ons project.

Na een goede vlucht belanden we in Nairobi waar deze keer een ruimere overstap is gepland, er staan weer kruizen op de koffers wat betekend dat ze open moeten want in de scanner is iets verdachts gezien.

Door een hoop gehuzzel en gebuzzel bij de scan apparatuur, onder de grond is de bagage ook al een keer door de scanner geweest,  ontsnappen we de dans door een onoplettende douanier waardoor we zo het luchthaven gebouw uit kunnen lopen.

Na een snelle eerste geldwissel lopen we met karren beladen met koffers naar het gebouw van de Domestic flight voor de verbindende vlucht naar Mombasa, ook hier moeten de koffers weer door de scanner en wordt er door de betreffende employee gezien dat we veel brillen/ zonnebrillen mee hebben.

We just opend at the other side riepen we al bluffend and it's for Kwale Eye Centre, na een bevestigende knik ontsnappen we wederom aan gedoe, want uiteindelijk draait het er altijd om dat iemand een graantje wil meepikken.

Bij aankomst in Mombasa staat Joseph de chauffeur van onze touroperator op ons te wachten, wij vliegen en verblijven altijd op eigen kosten en gelukkig is vervoer van en naar de luchthaven inbegrepen.

Via de nieuw aangelegde bypass om de stad heen kunnen we tegenwoordig gelukkig de ferry ontwijken en met een uur staan we bij ons hotel.

Onderweg ontspint zich een gesprek met de chauffeur, wij zijn gepokt en gemazeld na zo'n 15 jaar in Kenia te komen en kennen vele ins en outs van de levens van de Kenianen.

It's a hard life merkt Joseph op, nearly no  jobs, sometimes casual ones, ook Joseph heeft een soort oproep  contract, alleen salaris als er werk is.

Er zijn veel mensen die al blij zijn met een dagloners baantje waarbij je in de rij staat bij bedrijven hopende dat er die dag werk voor je is, wat een armoedig leven hebben de mensen toch en er zit maar geen verbetering in, ook is het nog eens zo dat het levensonderhoud nu bijna de Europese prijzen nadert, onbetaalbaar voor menig gezin.

All the money stays in Nairobi, the local county's didn't receive the money zegt Joseph met veel ergernis, en dat horen we van veel meer mensen, het lijkt alsof Zuid-Oost Kenia een ondergeschoven kindje is, dat alles zich in Nairobi afspeeld en alsof er gewoonweg geen geld is in Kenia, of teveel op de verkeerde plekken

Even my sons are hanging around, bijna 30 jaar zijn ze, gestudeerd doordat de ouders er krom voor hebben gelegen en zich veel hebben ontzegd, ze wonen nog thuis omdat ze zonder werk geen gezin kunnen stichten, na aankomst bij ons hotel geven we hem een kleine bijdrage, er is vanavond voor de Ramadan viering in ieder geval wat te eten op tafel.

De ontvangst bij het hotel is als vanouds, alsof de verloren dochters weer zijn komen aanwaaien, zo hartelijk, gastvrij en oprecht vriendelijk is de gehele staf, geen glimlach waarbij je verwacht de portemonnee te moeten trekken, altijd geïnteresseerd als we terug komen van een outrech, How was your day ? How are the children? You take good care of them❣️.

We krijgen een superior room, een upgrade want we doen zoveel goeds voor de locals en komen hier al voor de 4e keer, aan de tuin gelegen, dan hoeven we niet iedere dag met onze voorraden de trappen op te zeulen, wat een lieve geste.

De meest noodzakelijke spullen gaan eruit en we hoppen daarna meteen in de Tuk Tuk  naar onze eerste afspraak, de tijd dat we er zijn willen we zo optimaal mogelijk benutten.

Na een goede nachtrust vertrekken we woensdag naar Diani Health Centre voor de eerst outreach, het is dichtbij dus kunnen het met een Tuk Tuk af.

Een deel van ons team komt tegelijkertijd aan en de ontvangst is aller hartelijkst, wat zijn de teamleden blij om ons weer te zien, er valt veel te vertellen maar we gaan eerst aan het werk want er zit al een behoorlijk aantal ouders met kleintjes en een groepje jongeren op ons te wachten.

Mariam, 1 van de dermatologen die ons vandaag helpt geven we een mooie lichte ruimte waar ze in alle rust de kleintjes en hun ouders kan zien, van top tot teen wordt iedereen nagekeken, ik had een verlichte loup mee, wat een uitkomst bleek dit te zijn, de kleinste plekjes die alleen voelbaar zijn kunnen nu ook goed worden bekeken, hij wordt opgeborgen bij de cryo set in de kist zodat hij altijd mee is met de outreaches.

In de ruime hal stalden Hermien en ik alle gebreide babymutsjes, hoedjes, petten, zonnebrand, zonnebrillen en lipbalms uit, we hebben een enorme voorraad mee dus kan iedereen ruim worden voorzien, iedereen kreeg 3 tubes zonnebrandcrème,  2 lipbalms,  een zonnebril en een hoed/pet/ muts,  de jongeren hadden het moeilijk te kiezen, ze willen er natuurlijk ook hip bijlopen.

Hierna ontspon zich met hen een serieus gesprek, ook zij hebben gestudeerd, Mohamed is loodgieter maar heeft geen werk, als persoon met Albinisme vind er toch discriminatie plaats, je bent anders, wordt met argus ogen bekeken, ze hebben het echt niet makkelijk, hetzelfde geldt voor Hajj, hij werkte als ober bij een resort, er werd gerenoveerd waardoor er personeel werd ingekrompen, hij raakte daardoor zijn baan kwijt, we beloofden om eens rond te vragen maar we bedachten al een plan, immer creatief denken.

Na deze eerste succesvolle outreach, de lokale Mobiliser had goed zijn best gedaan om zoveel mogelijk mensen met Albinisme op te roepen, konden we deze ochtend succesvol afsluiten, 20 "klanten" hadden we vandaag, de reiskosten werden voor hen betaald uit het sponsorgeld, anders komen ze niet omdat dit geld voor vervoer er gewoonweg niet is, en dat is  wat we juist willen voorkomen, de zorg voor hen en bevoorraden in hun Life saving zonnebrandcrème is een vereiste.

De dermatoloog heeft bijna iedereen kunnen behandelen middels de Cryo machine, ook deze vulling, toch 100 euro komt uit de sponsorpot.

Even een weetje, onze teamleden met Albinisme hebben niet allemaal werk en moeten ook maar zien hoe rond te komen, sommigen wonen ook nog thuis bij de ouders, het is er absoluut geen vetpot, maar iedereen werkt mee op vrijwillige basis, er wordt aan niemand geld verstrekt als soort salaris, dit geldt eveneens voor de optometristen en de dermatologen, iedereen doet het met een warm hart en voor de medemens.

KWALE OUTREACH.

Vrijdagochtend vroeg komt Ken, onze vaste chauffeur ons ophalen, betrouwbare mensen om mee te kunnen werken is voor ons een 1e vereiste, anders kunnen wij dit project niet runnen, we vullen de kofferbak en de achterbank, de koffers zijn daardoor meteen half leeg, en rijden in 1 uur naar boven de berg op, Kwale ligt hoger dan Diani waar wij verblijven en in Kwale is een veel fijner klimaat, niet zo benauwd.

Iedereen klaagt, it's hot! nou, dat is het inderdaad, het is 35 graden en brandende zon, voelt bijna als 40 graden een een extreem hoge UV melding,  je loopt niet voor je plezier in de zon, ik zoek ieder streepje schaduw op om in te lopen.

Er zit al een mooie groep met moeders/ vaders onder de boom op ons te wachten met de kleintjes, dit is ook altijd een moment waar de ouders met elkaar kunnen praten, problemen komen op tafel en worden gedeeld met elkaar.

We wachten op Jacqueline onze dermatoloog van vandaag en dat geeft mij mooi de mogelijkheid om mijn sponsor gezin weer te ontmoeten en te spreken.

Vader, Moeder en het babytje zijn er, een popje is die lieve Elizabeth, eind November is ze geboren, ook met Albinisme, ik had veel baby kleertjes mee van vrienden en had thuis zelf ook nog even goed ingeslagen, het kind was aangekleed, wel goed volgens de instructies, gebreide muts en lange mouwtjes en een broek aan, maar het was wel dubbelop, het zweet parelde van het gezich, een mooie reden om wat van nieuwe kleertjes aan te doen.

Ik besprak de school resultaten van Beja, wat zijn de ouders trots op hem, hij wordt gedeeltelijk door de bank gesponsord, ik leg er verder zelf maandelijks bij evenals wat collega's, zo fijn dat hij hierdoor de kans heeft gekregen om naar middelbaar onderwijs door te kunnen, hij is net met zijn 2e jaar begonnen, spannend hoe het jaar gaat lopen met zijn resultaten.

Als hulp en beloning voor zijn prachtige 1e jaar rapport (gemiddeld B+) had ik een tablet voor Beja meegenomen, dan kan hij in de vakanties als hij thuis is goed oefenen, met behulp van de Solarlamp die ik eerder doneerde  kunnen ze de telefoon en Beja de tablet middels de zon opladen

Vorig jaar won Beja een prijs met een poëzie wedstrijd, misschien weten jullie het nog, dit geldbedrag wilde hij gebruiken om een koe te kopen,  niks prullaria, hij heeft visie en denkt aan de toekomst, en de koe is er in zijn kerst vakantie gekomen.

Nadat Jacqueline arriveerde konden we beginnen met de outreach en werd voor iedereen ruim de tijd genomen, ik gaf haar de meegenomen loup, Carla, it's even better than my materials, wat was ze er blij mee, een waarde van 80 euro zie ik nu terug in een instrument van veel grotere waarde en vooral de beginnende pre cancer spots kan ze nu goed zien in plaats van alleen maar voelen, hoe blij kun je zijn, en vooral hoe goed is dit voor onze mensen, er nu op tijd bij zijn als een plekje op de huid er niet goed uitziet, en meteen de behandeling in kunnen zetten!

Aan het einde van de outreach kreeg iedereen weer een tasje met alle benodigde middelen en voor de kinderen een pakje melk, de ouders water en voor iedereen een pakje met Mhambri, soort platte oliebollen, de mensen leven meest van 1 maaltijd per dag wegens geld gebrek, komen van ver en zijn al sinds heel vroeg op pad en ze hebben nog niet gegeten, mochten ze aan de Ramadan doen, want dat is juist in deze tijd, dan wordt het vanavond na zons ondergang thuis opgegeten.

De reiskosten werden weer betaald en iedereen ging blij weer op huis aan met de matatu.

Ons plan voor Hajj en Mohamed, de 2 jongeren gingen we bij thuiskomst in gang zetten, wie niet waagt wie niet wint, een brutaal mens....je kent alle kreten wel.

Afijn, wij vroegen een gesprek aan met de manager van ons hotel, we zijn immers bekend als de 2  Dutch lady's die zoveel hulp bieden en dan moet je daar meteen gebruik van maken, het werd niet 1 manager maar 2.

We vertelden over de jongens, dat ze gestudeerd hebben, de papieren hebben, als persoon met Albinisme altijd buiten de boot valt, dat de overheid verplicht een percentage met mensen met handicaps in dienst moet nemen, we trokken alles uit de kast, Ahh A Plumber riep Alex 1 van de managers, daar zag hij wel wat in, het komt erop neer dat ik de gegevens en telefoonnummers van de jongens heb afgegeven en dat ze gebeld gaan worden,  uitnodigen voor een oriënterend gesprek, hoe mooi  zou het zijn als dit zou lukken, fingers crossed, ik belde de jongens 's avond op om het te vertellen, wat waren ze blij, geen harde beloftes maar de eerste stap is gezet en daar gaat het om.

Na een rondje zwemmen togen wij naar de supermarkt, op de terugweg werden we aangeklampt, Madam, Madam please help me, we zijn onderhand na al die jaren wel wat gewend op straat, please give me Paracetamol, Brufen, I am in pain.

De jongeman, een Coconut Picker was uit de boom gevallen en had zijn arm uit de kom, dat zagen wij als medische professionals onmiddelijk en hij hing er maar raar bij en de hand en vingers waren al enorm gezwollen, hier kun je niet van weglopen dus we gaven geld om met zijn vriend achterop de motorbike naar het dichtbij gelegen Governmental Hospital in Msambeni (20 km verderop) te gaan en te worden bekeken, hopen dat hij er meteen wordt geholpen.

Likonischool for the Visually Impared. 

Het is vroeg Zaterdag ochtend, vandaag staat er een heel grote screening op het programma.

Door goede voorbereidingen vanuit Nederland konden we vandaag een Dermatologische EN een Oog screening laten plaatsvinden.

De bus reed om 8 uur bij ons voor en een deel van het team zat er al in, onderweg pikten we ook nog 2 extra optometristen van Kwale Eye Centre op, waarna we bij de kliniek nog de benodigde materialen meenamen voor de oogscreening.

De lucht zag er dreigend uit en we belandden in een enorme hoosbui, THE GROUND IS THIRSTY merkte Ken onze chauffeur op, GOOD SHOWERS, de koeien kwamen onder de bomen vandaan en genoten van de regen, hier zitten ze op te wachten want alles is echt GORTDROOG, er groeit bijna niets aan voedsel of het verregend door dagenlange buien, ook hier is het klimaat helemaal van slag, oogsten mislukken en wat er wel is kost een vermogen.

Om een voorbeeld te geven, ik kocht voor mijn sponsorgezin 3 kilo meel, een kilo suiker, 2 pakken thee, een pak waspoeder, een stuk zeep en een liter kookolie, hier was ik 25 euro aan kwijt, dit is voor menig gezin bijna een maand inkomen, ik verbaas me er soms over hoe de mensen in leven blijven.

Bij aankomst op de school werden we opgewacht door vele kids, kinderen met Albinisme (zien allemaal slecht) en "zwarte" kinderen met slecht zicht of blind verblijven allemaal op deze school, alleen met vakanties gaan ze naar huis, zielig zou je misschien denken, het tegendeel is waar, ze hebben een overvloed aan speelmaatjes en zijn dus nooit alleen.

Bij de dormatrees (slaapzalen) hing menig was buiten over de struiken te drogen, de kinderen moeten allemaal hun eigen was met de hand doen, je kunt je dus wel voorstellen dat het schooluniform best snel slijt want dat wordt alle dagen gedragen, alleen in het weekend hebben ze een soort sport tenue aan, de kinderen dragen alleen hun eigen kleding als ze naar huis gaan voor vakantie.

Na de conferentie zaal te hebben ingericht konden we van start gaan, 40 kinderen met Albinisme van deze school werden gezien en 30 mensen die we vanuit de Mombasa groep hebben laten komen, 2 dermatologen werkten simultaan aan de ene kant van de zaal, Kwale Eye Centre in de andere hoek deed de oogmetingen, iedereen moest zijn bril mee nemen, dat was een vereiste.

70 man testen voor de huid screening, talloze cryo behandelingen vonden er plaats, de optometristen hadden het er enorm druk mee, iedereen voorzien van totaal 210 tubes  zonnebrandcrème, 140 lipbalms (zulke fijne donaties), ontelbare zonnebrillen, hoeden en petten werden er gepast, wat is het dan moeilijk iets uit te kunnen zoeken, het is zo fijn dat we zo ruim uit konden delen.

De 5 kids uit mijn sponsorgezin (Beja is hun broer/neef) kwamen op me afgerend, een knuffel, 2 bleven maar aan me plakken, zo fijn om te merken dat ze zich vrijer voelen, Almasi ons teamlid riep me, Carla  we have to sit with them.

De meiden hadden een verzoek, zij zijn in Januari met Junior Pre Highschool begonnen en hebben een nieuw uniform (x3) ontvangen middels sponsoring, er ontbreekt een panty zeiden ze.

Nu blijkt dat er een trainingspak bij hoort, de leiding gaat bij Mombasa Uniforms navraag doen voor de kosten en dan zal ik er voor zorgen dat dit gekocht kan worden, tevens liet ik voor alle 5 wat zakgeld achter, af en toe een snoepje in de school kantine kunnen kopen hoort er ook bij.

Uiteindelijk kan nu menig kind van deze school dankzij alle lieve donaties van een aangemeten bril worden voorzien, DANK aan ALLE donateurs, ik kon 3 kinderen laten sponsoren voor een jaar schoolgeld, hoe fijn is dat, ook dankzij de fijne donaties, scholing is zo belangrijk, juist voor deze groep kinderen  die het al zo moeilijk heeft.

Ter indicatie, 1 jaar boardingschool kost 600 euro per kind, omdat het kostschool is is dit duurder, maar zij floreren het beste op deze speciale school met gericht onderwijs, zowel schriftelijk als in braille, rekening houdend met hun visuele beperkingen.

De Cryotank kon wordt gekocht, inclusief spuit resevoir, alle nozzels en de vulling, vloeibaar Nitrogen gas, bij elkaar een kosten post van 750 euro!

Dankzij een pensionerende specialist van mijn ziekenhuis kon dit gerealiseerd worden, geweldig gewoon, gerichte hulp, dat is wat wij doen, geen strijkstokken, het geld direct daar waar het nodig is, hier denken we met alle teamleden goed over na.

We konden alle mensen uit Mombasa voorzien van reisgeld, heen en terug, dan heb je het over 5 euro per persoon, maal 30, toch 150 euro dat ons team niet zomaar kan betalen, ik heb alle namen en hoeveelheid uitgegeven reisgeld op papier.

Daarom zijn wij ook altijd zo open over de donatie gelden en wat we ermee doen, geen schimmige praktijken, wij kunnen alles aantonen en maken via Western Union over dus altijd traceerbaar en hebben daar waar het kan altijd rekeningen ter inzage, ik ben hier nu nog een keer heel duidelijk over voor de VELE nieuwe volgers, duidelijkheid schept vertrouwen!

Het was een geweldige happening en de eerste keer dat we zo'n mooie samenwerking konden organiseren, ook hier krijgen niet alleen wij, maar ook onze lokale teams en de dermatologen een enorme positieve boost van.

Wij vertrokken aan het einde van de dag allemaal met een big smile op het gezicht, uitgezwaaid door de kinderen, het was ook een beetje een uitje voor hen want op de zaterdagen wordt er lang niet altijd wat voor hen georganiseerd.

Het zal wel een aantal weken duren eer de aangepaste brillen klaar zijn, maar dan laat ik natuurlijk weer van me horen middels o.a de foto's ervan.

Bekijk vooral ook de foto en video pagina voor de bijbehorende plaatjes/ beelden.

Mocht je denken, yes, ik doe mee (niks moet), dan volgt hieronder het rekening nummer.

De outreaches moeten door kunnen blijven gaan, de cryo tank gevuld  en het team moet kunnen reizen naar de plekken waar we de outreaches organiseren, niet altijd dicht bij huis, en ook als wij er niet zijn.

Ben je blij vroeg iemand me, JA! Ik kende vele geluks momenten, wij hebben het goed genoeg en ik deel graag, ook mede namens alle sponsoren, de liefde en aandacht voor onze doelgroep❣️

NL51RABO0337653712 

t.n.v. C.Sonder

Omschrijving: Albinisme zorg Kenia.

Assante!

Carla

P.S, mocht je me willen contacten dan kan dit: [email protected]